2006/Mar/17

ก็เป็นวันที่น่าเบื่ออีกวันหนึ่ง

แบบว่าไม่ได้ทำอะไรเลย

เซ็งมากๆ

ก็เลยเข้ามาอ่านอะไรบางอย่างในเน็ต

แบบอ่านแล้วซึ้งมากๆเลยอ่ะ ยังไงก็ลองอ่านดูแล้วกัน

>>>. . . หลังวาเลนไทน์ วันที่ 14 กุมภาพันธ์
>>>ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่เหมือนคนทั่ว ไป
>>>กุหลาบ ช็อคโกแลต คำบอก รัก"
>>>สามสิ่งนี้ต้องเวียนเข้ามาหาชีวิตผม
>>>เพื่อให้คนคนหนึ่งใน ทุก ๆ ปีของวันนี้
>>>. . . ก่อนวันที่ 14 กุมภาพันธ์
>>>ผมเดินออกจากบ้าน
>>>ในมือมีผ้าเช็ดหน้าสีชมพูที่ต้องการเอาให้แฟนของผม
>>>เธอเป็นหญิงสวยมาก เป็นดาวคณะของมหาลัยของเรา
>>>ก่อนผมจะออกไปพบเธอ เธอโทรมาหาผม
>>>ผมจึงวางผ้าเช็ดหน้าที่ผมบรรจงพับไว้บนโต๊ะ
>>>หลังจากการพร่ำบอกรักกันด้วยถ้อยคำหวานหูเป็นเวลานานทีเดียว
>>>ผมปรี่ออกจากบ้านไปหาเธอ
>>>โดยไม่ลืมผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น
>>>แต่แล้ว!!
>>>ผมก็เห็นพ่อของผมถือมันออกมา ในผ้าผืนนั้นมีรอยเลือด
>>>"พ่อ ทำอะไรหนะ" ผมโพล่งถามด้วยความโมโห
>>>พ่อหน้าซีดทันที
>>>"ไอ้เหมียวหนะ มันโดนกัด พ่อเลยเอาผ้าไปเช็ดเลือด"
>>>"พ่อรู้ไหม ผมกำลังจะเอาไปให้แฟน"
>>>พ่อเงียบ . . . ผมเกลียดจริงๆ เวลาพ่อเงียบเมื่อจนกับปัญหา
>>>ความโหโหสั่งผมให้ทำได้ แม้กระทั่งจะตบหน้าพ่อ
>>>พ่อเบือน หน้า
>>>"พ่อขอโทษ มานี่ . . . " พ่อยื่นมือมารับผ้าเช็ดหน้า
>>>"พ่อจะเอาไปซักให้เอง"
>>>ผมงอนพ่อถึงกับไม่ยอมคุยกับพ่อเป็นเวลานานพอควร
>>>ไม่ยอมลงจากบ้าน
>>>เป็นเวลาเกือบทั้งสองวันที่ผมไม่เจอหน้าใคร
>>>หมกตัวอยู่กับห้อง มีเพียงแม่เท่านั้นที่คอยส่งข้าวให้ผม
>>>ยามเมื่อผมมองตาแม่ครั้งใดทุกครั้ง ดวงตาแม่จะแดงปรี่ด้วยน้ำตา
>>>ผมเริ่มรู้สึกว่า บางทีผมอาจจะทำเกินไป
>>>. . . 14 กุมภาพันธ์
>>>ตั้งแต่ครั้งที่ผมเห็นแม่เสียใจ
>>>ผมก็รู้สึกว่าผมทำอะไรผิดไปหรือเปล่า
>>>ผมยอมออกมาจากห้อง
>>>ผมไม่เห็นพ่อ
>>>เดินออกมาที่บริเวณลานซักผ้า กาละมังยังมีผ้าที่ยังไม่ซักหลายผืน
>>>ข้างๆ มีกองเลือดอยู่ และที่ราวตากผ้ามี ผ้าเช็ดหน้าของผม
>>>ถึงจะล้าง รอยเลือดไม่หมด ก็ยังดีที่พ่อยังห่วงใยผม ยังแคร์ผมอยู่
>>>"พ่อ ผมอยากขอโทษครับ"
>>>พอผมหันหน้าจะกลับเข้าบ้าน ก็พบกับแม่แม่ร้องไห้มาแต่ไกล
>>>แม่วิ่งมากอดผม "พ่อเสียแล้วนะ"
>>>ผมอึ้ง!!
>>>แม่ลำดับเหตุการณ์ และทำให้ผมทราบว่า
>>>พ่อป่วยเป็นโรคทางเดินหายใจติดเชื้อ
>>>รอยเลือดที่เห็นนั้นคือเลือดที่พ่อจามออกมา พ่อมองไม่เห็น
>>>"พ่อกำชับแม่มาตอนที่ลูกโกรธว่า อย่าบอกลูกเด็ดขาดว่าพ่อป่วย "
>>>"ทำไมล่ะครับ"
>>>"พ่อกลัวเราจะเสียใจ แล้วไม่ได้ออกไปเที่ยวกับแฟน"
>>>ผมอึ้งเป็นครั้งที่สอง!
>>>"พ่อบอกแม่ด้วยว่า ถ้าพ่อเสียวันนี้ อย่าเพิ่งบอกลูก
>>>ให้ลูกไปเที่ยวกับแฟนก่อน
>>>พ่อไม่อยากให้ลูกเป็นทุกข์ พลาดโอกาสอย่างนี้เพราะพ่อคนเดียว
>>>พ่อบอกด้วยว่าพ่อซักผ้าเช็ดหน้าให้แล้ว มันไม่สะอาดหรอก
>>>แต่พ่อบอกว่าพ่อของลูกทำดีที่สุดแล้ว"
>>>ผมกอดแม่ร้องไห้

>>>วันนี้จะเป็นวันวาเลนไทน์ที่อยู่ในความทรงจำตลอดไป
>>>"พ่อครับ ผมขอโทษ . . . "
.......จบ.........

อ่านแล้วอึ้งไปเลย ซึ้งมากๆ แบบว่าอ่านแล้วพูดไม่ออก ซึ้งมากT_T

พออ่านเสร็จก็ไปสูบรูป emma มา

น่ารักมากๆเย้ย!!!!


edit @ 2006/03/17 22:09:32

2006/Mar/12

^_^

วันนี้ไปรับผลสอบมา แบบว่าตื่นเต้นมากๆเลย
เกรดขึ้นด้วยแหละ เหอๆ ดีใจจังเลย
เกรดก็ใช้ได้เลยล่ะ ก็ดีใจที่เกรดไม่ได้ลด
แต่เพื่อนบางคนเกรดก็แบบลดจนน่ากลัว
แบบจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย
ตอนแรกก็นึกว่าจะแบบหลุด 3.00 ไปแล้วล่ะ
เพราะแบบดูจากสถานการณ์หลายๆอย่างดูเหมือนกับว่า....
จะไปไม่รอด!!!

แล้วอีกอย่างนะเราก็เรียนแบบ.....
เรียนๆเล่นๆไม่ค่อยจริงจัง

ค่อยมาจริงจังตอนที่ใกล้สอบแค่นั้นแหละ
ไม่น่าเชื่อเลยจิงๆว่าจะได้เกรดออกมายังงี้
ดีใจเป็นบ้าเลย

แต่ว่าวันนี้ก็โดดการฝึกงานไปรับผลสอบมา เหอๆ
เด๋วพรุ่งนี้ต้องไปรับโทษ 555+

ดีนะที่ไม่ได้ไปบนที่ไหนไว้ เหอๆ

^_^


edit @ 2006/03/17 22:05:22
edit @ 2006/03/17 22:10:47

2006/Mar/10

วันแรกกับการฝึกงานที่เหน็ดเหนื่อย

เหนื่อยจริงๆเลย

อะไรเนี้ยะๆ แบบว่าฝึกงานวันแรกที่โรงพยาบาลนะ

โคตรเหนื่อยเลย

แบบพยาบาลเขาใช้งานไม่หยุดเลย

ได้พักเฉพาะตอนกินข้าวเท่านั้นแหละ

พรุ่งนี้ก็ต้องไปอีก ไปนั่งเย็บเรียงชีทจนป่วยหลังหมดเย้ย T_T

จะบ้าตาย!!!!

ไม่เป็นไรๆ เราต้องอดทน

สู้ๆ สู้ๆ